Het nut van een CAO

Een CAO. Iedereen die werkt krijgt er mee te maken, ook al zijn er genoeg mensen die dit niet eens doorhebben of er simpelweg niet bij stilstaan. Toch hebben ze een grote impact op ons werk en indirect dus ook op ons leven. Om de zoveel tijd horen we allemaal wel eens over CAO onderhandelingen of over protesten van groepen werknemers die pleiten voor wijzigingen in hun CAO. Maar wat is het nou precies? En wat is het nut er van voor een werknemer?

CAO is de afkorting van “collectieve arbeidsovereenkomst”. Het is een overeenkomst die schriftelijk is gemaakt tussen verschillende partijen. Over het algemeen zijn er drie partijen betrokken bij dit proces: de werkgever(s) of werkgeversorganisatie(s) aan de ene kant en de werknemersorganisatie(s) aan de andere kant. Een CAO moet houvast bieden aan werknemers, hun rechten beschermen en bovendien zorgen voor goede arbeidsovereenkomsten. Verschillende sectoren/bedrijven hebben hun eigen CAO, zo is er een schilders cao en een bouw cao. Een CAO vormt daarnaast de basis voorindividuele onderhandelingen die worden gevoerd tijdens het sollicitatieproces.

Het grootste voordeel, aldus velen, van een CAO is dat het de contractvrijheid beperkt, waardoor het voor een werkgever niet mogelijk is om onredelijke eisen te stellen waardoor een werknemer in de problemen kan komen. Er zit hier wel onderscheid tussen de CAO’s: een minimum cao is bedoeld als het minimum: tijdens individuele gesprekken kan verder onderhandeld worden over een betere uitkomst. Een standaard cao is er geen contractvrijheid: men is gebonden aan de bepalingen uit het cao.

Een CAO heeft een looptijd van maximaal 5 jaar. Hierna wordt deze via rechtswege of door een opzegging beëindigt, waarna een nieuw CAO tot stand moet komen door middel van onderhandelingen. Hierbij doen alle partijen voorstellen en wordt er meestal een middenweg gevonden waarin iedereen zich kan vinden, zodat de werknemer verzekert is van basisrechten. Wel zo nuttig!