|
Wilskracht lijkt soms een vaste eigenschap: de ene persoon houdt zich aan een plan, de andere laat zich afleiden. Toch zegt één beslissing weinig over iemands volledige karakter. Omstandigheden, gewoonten en de manier waarop een taak is ingericht doen eveneens mee. Kelly McGonigal bespreekt in The Willpower Instinct hoe mensen met tegenstrijdige wensen omgaan. Het beroemde verhaal van Phineas Gage vormt daarbij een aanleiding om de relatie tussen hersenen en gedrag zorgvuldig te bekijken. Geen afzonderlijke plek met een voorraad wilskrachtDe prefrontale cortex, vooraan in de hersenen, speelt een belangrijke rol bij functies zoals plannen en het sturen van gedrag. Dat betekent niet dat er één knop voor wilskracht zit die eenvoudig aan of uit kan. Hersengebieden werken samen, en een alledaags begrip als zelfbeheersing omvat verschillende processen. Ook de gewoonte om steeds de moeilijkste optie te kiezen is geen goede definitie. Soms is rust nemen verstandiger dan doorwerken. Soms helpt een eenvoudige oplossing beter dan een ingewikkelde. De relevante vraag is welke keuze past bij je doel en omstandigheden, niet hoeveel weerstand je kunt overwinnen. Het ongeval van Phineas GageIn 1848 raakte spoorwegarbeider Phineas Gage ernstig gewond toen een ijzeren staaf bij een explosie door zijn hoofd ging. Hij overleefde het ongeval. Arts John Martyn Harlow beschreef later veranderingen in zijn gedrag en omgang met anderen. De casus werd belangrijk in het onderzoek naar de relatie tussen de frontale hersengebieden en persoonlijkheid. Harvards beschrijvingen van Gage benadrukken zowel het letsel als de betekenis van zijn herstelgeschiedenis. Het is echter geen gecontroleerd experiment met een volledige reeks metingen voor en na het ongeluk. Populaire navertellingen maken het verhaal soms stelliger en eenvoudiger dan de historische gegevens toelaten. We kunnen er niet uit afleiden dat zijn hele persoonlijkheid in één afgebakend stukje hersenen zat. Wat deze geschiedenis wel en niet leertGages verhaal hielp zichtbaar maken dat veranderingen in de hersenen samen kunnen gaan met veranderingen in gedrag. Het is geen geschikte maatstaf om een vergeten afspraak, vermoeidheid of een avond uitstelgedrag mee te vergelijken. Ernstig hersenletsel en alledaagse schommelingen in aandacht zijn verschillende situaties. Die nuance voorkomt ook onnodige oordelen. Iemand met problemen bij plannen of remmen heeft niet automatisch een slecht karakter. Omgekeerd kun je uit moeite met een gewoonte geen hersenbeschadiging afleiden. Bij duidelijke nieuwe veranderingen in functioneren is professionele beoordeling belangrijker dan een verklaring uit een populair boek overnemen. Drie vragen uit McGonigals benaderingMcGonigal gebruikt de herkenbare indeling ‘ik zal’, ‘ik zal niet’ en ‘ik wil’. Je kunt die lezen als drie praktische vragen. Welke handeling wil ik uitvoeren? Waar wil ik een grens stellen? En welk groter doel maakt dat de moeite waard? Voor iemand die een cursus volgt, kan dat betekenen: ik oefen een kort onderdeel, ik open tijdens dat moment geen andere websites en ik wil deze vaardigheid kunnen gebruiken in mijn werk. Dat zijn afspraken over gedrag. Ze hoeven niet als drie strikt gescheiden hersenvakjes te worden voorgesteld om bruikbaar te zijn. Maak gewenst gedrag gemakkelijkerEen voornemen wordt concreter wanneer je ook de omgeving bekijkt. Leg het benodigde materiaal klaar, kies een herkenbaar startmoment en bepaal wat de eerste stap is. Wie een verslag wil schrijven, kan bijvoorbeeld beginnen met de drie vragen die het moet beantwoorden. Haal tegelijk een voorspelbare hindernis weg. Als meldingen je steeds onderbreken, kun je tijdens een afgebakende werkperiode een passende stille instelling gebruiken. Zorg dat noodzakelijke bereikbaarheid geregeld blijft. Zo bouw je een situatie waarin je minder vaak dezelfde keuze opnieuw hoeft te maken. Dat is vaak praktischer dan jezelf ieder kwartier aanspreken op discipline. Gebruik een mislukte poging als informatieWanneer een afspraak met jezelf niet lukt, kijk dan naar het moment waarop het plan vastliep. Was de taak te groot, ontbrak er informatie of had je onvoldoende ruimte in de dag? Een specifieke observatie geeft aanknopingspunten voor een andere aanpak. ‘Ik heb geen wilskracht’ doet dat nauwelijks. Kies vervolgens één aanpassing en probeer opnieuw. Maak de stap kleiner, verplaats het moment of vraag ondersteuning. Het doel is niet om voortdurend perfecte controle te hebben, maar om beter te begrijpen wat handelen mogelijk maakt. De geschiedenis van Gage laat zien hoe nauw gedrag en hersenen verbonden zijn; dagelijkse gewoonten vragen daarnaast aandacht voor de concrete wereld waarin je keuzes maakt.
Al tien jaar verzorgt Online Solutions Group BV het onderhoud en de verdere ontwikkeling van CompanyGids. Eigenaar Sergej Dergatsjev bouwt daarmee verder aan de bedrijvengids. Voor zakelijke contacten vindt u detailhandel via internet en postorder op CompanyGids. Bekijk ook de diensten van OSG op het gebied van digitale ondersteuning: contentmarketing. |
| https://marketingbook.shop/ |
Veelgestelde vragen
Wat is wilskracht volgens neurowetenschappers?▼
Wilskracht is geen aangeboren eigenschap, maar een vermogen dat kan worden ontwikkeld en versterkt. Het wordt geregeld door de prefrontale cortex in ons brein, die onze verlangens, gedachten en acties coördineert.
Welke drie krachten van wilskracht worden beschreven?▼
De drie krachten zijn: 'Ik zal niet' (weerstaan aan impulsen), 'Ik zal' (dingen doen die je niet wilt) en 'Ik wil' (je echte doelen onthouden). Zelfbeheersing ontstaat door al drie in balans te houden.
Wat gebeurde er met Phineas Gage?▼
In 1848 doorboorde een ijzeren stamper zijn schedel en beschadigde zijn prefrontale cortex. Hoewel hij fysiek herstelde, veranderde zijn karakter drastisch: hij verloor zijn zelfbeheersing en werd impulsief en respectloos.
Hoe kunnen we onze prefrontale cortex verzwakken?▼
Omstandigheden zoals dronkenschap, slaaptekort en afleiding onderdrukken de activiteit van de prefrontale cortex. Dit maakt het moeilijker om impulsen te beteugelen en goede beslissingen te nemen.
Kan iedereen zijn wilskracht versterken?▼
Ja, volgens onderzoek van Kelly McGonigal kan wilskracht worden ontwikkeld en versterkt, op voorwaarde dat je hersenen gezond zijn en normaal functioneren. Het vereist zelfbewustzijn en oefening.
